Warsztat "Droga Dźwięku, Droga Ciszy" - "Way of Sound, Way of Silence" (WoS) - Trening harmonijnego działania

Warsztat adresowany jest do osób dostrzegających potrzebę podniesienia jakości życia: własnej pracy, relacji z zawodowymi partnerami i pracodawcami, radzenia sobie ze stresem, lękiem w obliczu trudnych decyzji zarówno życia zawodowego jak i osobistego.

Spory obszar fundamentalnych umiejętności, tak ważnych w naszej pracy zawodowej i w życiu prywatnym jak choćby zdolność utrzymywania uwagi, kreatywność, łatwość przyswajania, harmonijne wchodzenie w relacje partnerskie, empatia ale i asertywność, refleks i rola intuicji w podejmowaniu decyzji itp. leży poza obszarem szkolnej i akademickiej edukacji nastawionej przede wszystkim na rozwój intelektualny i zdobywanie wiedzy, często w niewielkim stopniu przydatnej (a niekiedy nawet będącej balastem) w sytuacjach nietypowych. Uczymy się na własnych błędach płacąc frustracją, a niekiedy stresem. Naturalnie te negatywne stany przenoszą się na nasze zawodowe i osobiste otoczenie.

W obliczu sytuacji, w której za naszą bezradność w radzeniu sobie z frustracją i stresem, płacą również nasi partnerzy i pracodawcy, a w życiu prywatnym nasza najbliższa rodzina, wydaje się zasadne tworzenie modeli treningowych, swoistych symulatorów sytuacji, w których doświadczamy jak funkcjonują nasz umysł i ciało. Model treningowy musi być na tyle uniwersalny, aby transponowany był użyteczny dla zróżnicowanych grup zawodowych i zróżnicowanych sytuacji osobistych. Umysł i ciało to naczynia połączone, dwie strony tej samej rzeczywistości i to właśnie od ich kondycji zależy jakość naszych działań, podejmowanych decyzji, a w sytuacji trudnej radzenie sobie z frustracją. Rozpoznanie i postawienie autodiagnozy będące wynikiem pracy w grupie warsztatowej, a nie arbitralnych sądów terapeuty, pozwala pełniej wykorzystać zdobytą wiedzę i umiejętności zarówno w pracy jak i w domu.

To autorska, unikalna metoda Jacka Ostaszewskiego, muzyka, kompozytora i pedagoga [krakowska Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna], od wielu lat testowana przez środowisko psychologów (Polski Instytut Ericksonowski), terapeutów i psychiatrów. Jej uniwersalną wartość potwierdzają tej klasy psychologowie, jak między innymi Wojciech Eichelberger. W 1988 roku była prezentowana w ramach zajęć fakultatywnych na kilku uczelniach amerykańskich, w tym słynnej "wylęgarni Noblistów&" bostońskiej M.I.T dostając entuzjastyczne recenzje. Jest realizowana na parodniowych, atrakcyjnych, intensywnych warsztatach gdzie przekaz werbalny znajduje swoje urzeczywistnienie w przypominających zabawę dynamicznych ćwiczeniach angażujących ciało i umysł. "Droga Dźwięku" jest rewolucyjną metodą, pozwalającą zdiagnozować poprzez testujące ćwiczenia grupowe naszą kondycję. To pierwszy krok, aby przez trening dokonać niezbędnych korekt i podnieść jakość naszych działań. To pierwszy krok pozwalający zlokalizować bariery, fałszywe wyobrażenia co do własnych możliwości, mające zazwyczaj swe źródło w niskiej samoocenie. To trening uważności, kreatywności, samodzielności, refleksu i intuicji w podejmowaniu decyzji i w działaniu, trening pracy z partnerem i komunikacji w grupie. To porządkujące i stymulujące energię ćwiczenia rytmiczne. To trening głosu, często podstawowego narzędzia komunikacji. To wreszcie trening psychicznej odporności, równowagi umysłu i ciała w trudnych sytuacjach, radzenia sobie z tremą i natrętnymi myślami.

Warsztat "Droga Dźwięku, Droga Ciszy" adresowany jest do osób (również do grup osób, na przykład pracowników jednej firmy, czy instytucji) dostrzegających potrzebę podniesienia jakości: własnej pracy, relacji z zawodowymi partnerami i pracodawcami, radzenia sobie ze stresem, lękiem w obliczu trudnych decyzji zarówno życia zawodowego jak i osobistego. Szczególnie polecany jest prywatnym przedsiębiorcom i kadrze kierowniczej, zazwyczaj obciążonej niepokojem decyzyjnym i braniem odpowiedzialności za pracowników i wyniki firmy. Od wielu lat warsztaty cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem psychologów, terapeutów, trenerów i nauczycieli. Warsztat jest niezwykle przydatny "ludziom sceny" - aktorom i muzykom. Wiele dzisiejszych gwiazd filmu, teatru czy telewizji to byli studenci Ostaszewskiego. Może być pomocny każdemu, kto odczuwa potrzebę podniesienia jakości własnych działań. Warunkiem uczestnictwa jest nie upośledzony słuch, wzrok [niezbędny wzrokowy kontakt z pozostałymi uczestnikami warsztatu] i ruch [w zakresie klaskania]. Mogą brać udział osoby na wózkach inwalidzkich, jeżeli ich kalectwo nie ogranicza podanych wcześniej wymogów.

Warsztat rozpoczyna godzinny wykład, w którym uczestnicy poznają teoretyczne i psychologiczne podstawy przyszłych działań, "filozofię" metody. To intelektualny "pas startowy" pozwalający harmonijnie przejść do zajęć praktycznych.

I. "Trening wewnętrzny"
To czas treningu poświęcony pracy indywidualnej. Dziesięciominutowy "trening ciszy" to szczególny rodzaj medytacji dyscyplinującej ciało-umysł i test uważności. To doświadczenie jak radzić sobie z przypadkowymi, chaotycznymi myślami i jak oprzeć się ich destrukcyjnemu działaniu.

II. "Trening zewnętrzny" jest podzielony na bloki tematyczne.

1. Pierwszy blok to czas treningu w którym imitujemy działania Instruktora. Są to dynamiczne ćwiczenia integrujące ciało i umysł poprzez zrytmizowane sekwencje ruchowe (ciało) powiązane z sekwencjami sylab (umysł) tworzące rodzaj specyficznego "języka". Ćwiczenia nieco przypominają aerobik, albo kata w sztukach walki. Kiedy rytmiczne moduły ruchowe zostają przyswojone, Instruktor dokonuje "przekładu" na język dźwięków (klaskanie) i pauz imitowanych przez ćwiczących, początkowo grupowo, potem indywidualnie. Celem tych ćwiczeń jest integracja ciała i umysłu (zgodność ruchów i sylab), spostrzegawczość, umiejętność imitowania i powiązana z nią zdolność uczenia się (relacja mistrz-uczeń, przełożony- podwładny), umiejętność porządkowania energii, a co za tym idzie kondycja fizyczna i psychiczna. Opanowanie "języka" daje możliwość prowadzenia dialogu (kreacja-imitacja) z Instruktorem. Na tym etapie uczymy się partnerstwa, kreatywności, refleksu i pełnej odpowiedzialności za własne działania, bez "chowania się za plecy innych".
2. Drugi blok jest przeniesieniem doświadczeń dialogu (kreacja-imitacja) z Instruktorem na forum całej grupy. Opanowanie języka pozwala na działania intuicyjne i pełną koncentrację na partnerze i jego gotowości (imitacja) do przejęcia inicjatywy. Koncentracja na partnerze uwalnia nas od lęków, które są efektem "myślenia o sobie". To ćwiczenie: refleksu decyzyjnego i asertywności w sytuacji w której partner zawodzi (bez pretensji, "czepiania się" i "palenia mostów"), błyskawicznego odnajdywania nowego partnera-zmiennika, samodzielności w sytuacjach krytycznych, odpowiedzialności za funkcjonowanie całej grupy (zespołu, rodziny). To wreszcie ćwiczenie: błyskawicznego wychodzenia z sytuacji w której zawiedliśmy (nie ma ludzi nieomylnych) przez odzyskiwanie czujności i gotowości, bezdyskusyjnego akceptowania decyzji partnera i wiary w jego obiektywizm (nad którym czuwa cała grupa i kompetentny Instruktor).
3. Blok trzeci polega na zbudowaniu rytmicznego modelu, gdzie różne grupy połączone wspólnym metrum (pulsem) realizują zróżnicowane sekwencje rytmiczno-sylabiczne tworząc zjawisko określane w muzyce polirytmią. Taki rytmiczny model jest metaforą sprawnie działającego przedsiębiorstwa, czy instytucji. Puls i nakładany na niego rytm nie tylko pozwala chronić energię, ale jeszcze ją stymuluje.
4. Czwarty blok poświęcony jest "pracy z głosem". Poza wyglądem zewnętrznym głos stanowi jedną z pierwszych informacji o danej osobie. Głos "z przepony", przy uruchomionych rezonatorach jest informacją o potencjale energetycznym osoby. Głos "wycofany", krótki oddech to symptomy stresu. Taką osobę, jeżeli dochodzą do tego problemy z dykcją, trudno zrozumieć i trudno jej powierzyć odpowiedzialne zadanie. Stąd proponowana w trakcie warsztatów praca z głosem jest szczególnie cenna dla osób często komunikujących się głosem, wydających polecenia, czytających referaty, dokonujących prezentacji, przemawiających na forum publicznym itp.

Ten opis warsztatu dotyczy tylko pierwszej fazy pracy, która jest bardziej diagnozą niż terapią. Potrzeba czasu i wysiłku aby odbudować zdrową, sprawną relację ciało- umysł. Potrzeba czasu, aby doświadczenia warsztatu zaczęły funkcjonować w życiu zawodowym i osobistym. Warto inwestować w siebie z pożytkiem dla innych.

Wskazówki dla uczestników

Pożądane jest wygodne obuwie na miękkiej podeszwie i nie ograniczające ruchów ubranie [np. "źle widziane" wąskie spódnice, czy ciasne dżinsy]. Wskazane przybory do notowania. Warsztat to miejsce intensywnej pracy - zabawy, wymagającej ekstremalnej uwagi. Stąd uczestnicy muszą unikać zachowań zakłócających proces, takich jak np. niepunktualność, nieuzasadnione a nie zgłoszone opuszczenie sali, rozpraszające rozmowy, itp.